Η “Ομίχλη” είναι ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΩΝ, 240 έως τώρα (σκηνοθετών, παραγωγών και σεναριογράφων).
Δημιουργήθηκε εξ αιτίας της ασφυκτικής ανάγκης μας για ένα καινούριο νομικό πλαίσιο που θα αντικαταστήσει προβληματικές δομές και θεσμούς, που ισχύουν εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα οι οποίοι καθιστούν τη δημιουργία των ταινιών μας από προβληματική έως αδύνατη.
Στον ελληνικό κινηματογράφο σχεδόν κανείς δεν έχει κάνει περιουσία από τις ταινίες. Αντίθετα πολλοί έχουν χάσει ή κινδυνέψει να χάσουν ότι είχαν για να κάνουν τις ταινίες.
Εδώ και χρόνια, η περιπέτεια της τέχνης του κινηματογράφου συντηρείται σχεδόν αποκλειστικά από το μεράκι, την αυτοδιάθεση, το πείσμα και τρέλλα των ενεργών κινηματογραφιστών, είτε αυτοί είναι σκηνοθέτες, είτε παραγωγοί, είτε τεχνικοί και ηθοποιοί.
Την κατάσταση αυτή η πολιτεία δυστυχώς την αντιμετωπίζει με επιδεικτική αδιαφορία. Σπεύδει απλώς σε κάθε εγχώρια ή διεθνή επιτυχίας μας, από την οποία αντλούμε αυτοπεποίθηση, αυτοσεβασμό και δύναμη – γιατί ναι, παρ’ όλο το σκουπιδότοπο που μας έχει περιορίσει επιμένουμε κάθε τόσο να παράγουμε και κάποια τέτοια λουλούδια – να πάρει το μερίδιο δόξας ή χρήματος που όχι μόνο δεν της αναλογεί, αλλά που πολλές φορές πολέμησε κιόλας.
Ενδεικτικό της στάσης της πολιτείας είναι το ότι εδώ και 20 χρόνια δεν έχει κάνει καμία κίνηση να εισπράξει το 1,5% από τα τηλεοπτικά κανάλια που δικαιούμαστε σύμφωνα με το νόμο. Κάθε χρόνο ένα εκατομμύριο ευρώ από τον φόρο επί των κινηματογραφικών εισιτηρίων κατευθύνεται στο σωματείο των φοροεισπρακτόρων, χωρίς να υπάρχουν πλέον φοροεισπράκτορες! Κάθε χρόνο μένει στάσιμος – τελευταία μάλιστα μειώνεται – ο προϋπολογισμός του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Αποτέλεσμα, τα χρήματα που δίνονται σε κάθε ταινία να είναι λιγότερα σήμερα, απ’ ότι ήταν πριν 15 χρόνια, ενώ το κόστος κάθε ταινίας είναι πλέον πολύ μεγαλύτερο. Πράγμα που κάνει σχεδόν αυτοκτονικό το να κάνει κάποιος ταινία.
Έχουμε πια κουραστεί να ακούμε από υπουργούς ποικίλων κυβερνητικών σχημάτων να εξαγγέλλουν κάθε χρόνο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης μεγαλόπνοα σχέδια και υποσχέσεις, που ξεχνούν με την έξοδό τους από το βάθρο.
Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, είμαστε εγκλωβισμένοι σε σωματεία, που οι ηγεσίες τους, μη ενεργοί συνήθως κινηματογραφιστές, εκμεταλλευόμενες το μούδιασμα και την απογοήτευση μας από την όλο και επιδεινούμενη κατάσταση, λειτουργούν σαν κλειστές ομάδες ελαχίστων ανθρώπων και χρησιμοποιούν την σφραγίδα του σωματείου για τα δικά τους προσωπικά οφέλη, μικροπολιτικά παιχνίδια αλλά και για να παζαρεύουν θέσεις, ανταλλάγματα, καριέρες. Σε αυτή τους την προσπάθεια, δεν έχουν κανένα ενδοιασμό να ταλαντεύονται από το ένα άκρο του πολιτικού φάσματος στο εντελώς αντίθετο του μέχρι να βρουν ευήκοα ώτα και να σταθμεύσουν. Προσωρινώς βέβαια διότι πολύ γρήγορα ο σκοπός τους γίνεται αντιληπτός και έτσι ξαναρχίζει η «πολιτική τους ταλάντευση» μέχρι να βρουν το λιμάνι που θα τους αποδεχτεί.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, την Άνοιξη, με αφορμή τη μαχητικότητα ορισμένων νέων σκηνοθετών, που σαν ένδειξη διαμαρτυρίας για την αδιαφάνεια που επικρατεί στον κινηματογραφικό χώρο αποφάσισαν την αποχή των ταινιών τους από τα κρατικά βραβεία ποιότητας, δημιουργήθηκε μια ζωντανή συλλογικότητα από τη συντριπτική πλειοψηφία των ενεργών κινηματογραφιστών που σήμερα αριθμεί πάνω από 250 μέλη και ονομάζεται «Κινηματογραφιστές στην ομίχλη» (όπως : «Γορίλλες στην ομίχλη», μια ταινία όπου ο γορίλλας παρουσιάζεται ως είδος υπό εξαφάνιση).
Οι κινηματογραφιστές αυτοί αγανακτισμένοι, θυμωμένοι και αποφασισμένοι να μην οδηγηθούν σαν πρόβατα στο σφαγείο μέχρι να «εξαφανιστούν», ενώσαμε για πρώτη φορά τις μοναχικές μέχρι τώρα φωνές μας για να αγωνιστούμε για μια επιτέλους ουσιαστική αντιμετώπιση του ελληνικού κινηματογράφου από την πολιτεία σε ζητήματα που αφορούν στην κινηματογραφική παιδεία, στην παραγωγή και διανομή των ελληνικών ταινιών, στη διαμόρφωση, συνολικά, ενός σύγχρονου και λειτουργικού θεσμικού πλαισίου της κινηματογραφικής δραστηριότητας στη χώρα μας.
Σε αυτά τα πλαίσια:
1. Απείχαμε από το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με τη μη συμμετοχή των περισσότερων ελληνικών ταινιών, αλλά και των σχεδίων μας από όλα τα αναπτυξιακά προγράμματα, με ανυπολόγιστο, για μας, κόστος.
2. Διοργανώσαμε εβδομάδα προβολών των ταινιών μας στον κινηματογράφο Έλλη, στην Αθήνα, από 5 έως 11 Νοεμβρίου, και θα το επαναλαμβάνουμε στη Θεσσαλονίκη, στον κινηματογράφο Ολύμπιον από τις 28 Ιανουαρίου ως τις 3 Φεβρουαρίου. Θα ακολουθήσει διοργάνωση προβολών και σε άλλες πόλεις.
3. Συγκεντρώσαμε υπογραφές συμπαράστασης από 500 ενεργούς ανθρώπους του κινηματογράφου (όλους σχεδόν τους ενεργούς τεχνικούς, ηθοποιούς και καλλιτεχνικούς συντελεστές των ταινιών) καθώς και 80 από τις σημαντικότερες υπογραφές του πνευματικού και καλλιτεχνικού προσωπικού της χώρας μας που στον αγώνα μας αναγνωρίζουν προβλήματα και αιτήματα που αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι στους δικούς τους χώρους εργασίας.
4. Δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία μας η «Ακαδημία Ελληνικού Κινηματογράφου»(Ε.Α.Κ) που στους σκοπούς της είναι από τη βράβευση των καλύτερων ταινιών της χρονιάς μέχρι σεμινάρια και μαθήματα για τον κινηματογράφο, αλλά και την παρέμβαση σε δημόσιους θεσμικούς φορείς για την αναμόρφωση του κινηματογραφικού μας τοπίου.
5. Μια ομάδα εργασίας Νόμου επεξεργάζεται πρόταση για το νέο αναπτυξιακό νόμο, ο οποίος θα εξορθολογίζει την διανομή των χρημάτων που πηγαίνουν στον κινηματογράφο δίνοντας το μεγαλύτερο μέρος ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ των ταινιών και όχι στις «περί κινηματογράφου» εκδηλώσεις( άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία του ελληνικού κράτους!), θα δίνει οικονομικά κίνητρα στον ιδιώτη να συμβάλει στην παραγωγή-προώθηση μιας ταινίας, αλλά ταυτόχρονα θα προστατεύει και ενισχύει την πολυφωνία στον κινηματογράφο, αναγνωρίζοντας τον σαν πολιτιστικό προϊόν που χρειάζεται και την προστασία του κράτους όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη.
6. Μια ομάδα-Παιδείας αναπτύσσει τον προβληματισμό της για την ενίσχυση και βελτίωση της ήδη υπάρχουσας σχολής κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη, αλλά και τη δημιουργία μιας νέας στην Αθήνα.
Όλα αυτά γίνονται την ώρα που η ανεπάρκεια των επεμβάσεων του νέου Υπουργού Πολιτισμού αλλά και η ανεπαρκής στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης που είτε από άγνοια, είτε από αδιαφορία, είτε γιατί αξιολογούν άλλα θέματα ως πιο επείγοντα από τον Πολιτισμό, δεν δείχνουν να οδηγούν στην λύση κανένος από τα αιτήματα του κινηματογράφου. Αυτό μας αναγκάζει να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας.
Η Ομίχλη δεν είναι Σωματείο, ούτε θεσμικό μόρφωμα, το οποίο θα επεδίωκε να υποκαταστήσει φορείς ή συνδικαλιστικά όργανα, που δραστηριοποιούνται στον ευρύτερο κινηματογραφικό χώρο. ΔΕΝ είμαστε σωματείο και δεν φιλοδοξούμε να γίνουμε. Λειτουργούμε αυτό-οργανωμένα, με αρχές άμεσης δημοκρατίας, χωρίς προέδρους και ΔΣ. Είμαστε μια ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ που εργάζονται με πρωτοφανή συλλογικότητα, για την υπέρβαση του δύσκαπτου και ξεπερασμένου θεσμικού πλαισίου των κινηματογραφικών πραγμάτων στη χώρα μας, και θα παραμείνουν όσο χρονικό διάστημα απαιτηθεί έως ότου η Πολιτεία αντιληφθεί και αναλάβει την επείγουσα όσο και αναγκαία παρέμβαση που απαιτείται για τη δημιουργία ενός νέου, σύγχρονου και αποτελεσματικού τοπίου στον ελληνικό κινηματογράφο.
Οι «κινηματογραφιστές στην ομίχλη»
Can someone translate this in English and re-post here? Sounds Very informative! thanks
Dear friend,
It’s not easy for us to translate texts as we are all volonteers in this. But for your information I copy here an article from Cineuropa about the Hellenic Film AcadeMmy which has been maybe the most important and tangible result of Fog’s activities today.
Boulmetis elected president of Hellenic Film Academy
Greek filmmaker Tassos Boulmetis was elected the first president of the newly founded Hellenic Film Academy (HFA). Since there were no other candidates, the honorary post was practically handed out to the director of A Touch of Spice, the first in a series of films that re-ignited local moviegoers’ interest in Greek cinema.
In his first, exclusive interview as HFA president, for Cineuropa.org and Greek film blog Movies for the Masses, Boulmetis laid out the demanding tasks ahead of him, his primary goal being the difficult course of establishing a relationship of trust and authority within the local film industry.
“Although it’s not a top priority in the work we have ahead of us, our first order of business is setting up the Academy’s first awards ceremony, come April”, said Boulmetis. “The Academy’s body now consists of 150 members and we’ll hopefully have twice as many by the awards.“
“The Academy’s authority stems from its membership,“ he added, responding to claims made by the Guilds’ Association (see news) that the Academy has very little, if any, authorization to hand out awards, since it wasn’t founded by the state. “Greek cinema is not its guilds, Greek cinema is the films Greek filmmakers make and these filmmakers have names and their names have work on their resumes.”
“Besides,” he continued, “we’re not here to replace anyone, it’s not our role to become unionists. The unions are there to defend their respective departmental demands. Union associations have their own roles, as do collective movements. They can all rest assured that we won’t be stomping on their territory: The HFA is here to nest and coil all active film professionals.”
“All over Europe, all over the world, film academies are founded by active filmmakers, and that’s exactly the case with the Hellenic Film Academy: its membership is the active film community of Greece. I wonder if that’s the case with the guilds’ memberships,” said Boulmetis by way of conclusion, referring to guild rosters that are mainly comprised of inactive filmmakers and TV or theatre directors.
Joseph Proimakis
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Των Σκηνοθετών της Θεσσαλονικης
Με αφορμή την απόφαση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης να παραχωρήσει την αίθουσα του Ολύμπιον στους Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη ,
εκφράζουμε την απορία μας πως ένας θεσμικός φορέας όπως το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης υποκύπτει στους Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη και προβάλει μέσα από τους χώρους του αυτούς, που αμφισβήτησαν και υπονόμευσαν την λειτουργία τού Φεστιβάλ με την αποχή τους από αυτό και μάλιστα στην επέτειο των 50 χρόνων του.
Ο προβληματισμός μας ενισχύεται ιδιαίτερα από την δήλωση της ομάδας αυτής ότι θα απέχουν και από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο, πάλι με το άλλοθι της εκκρεμότητας του Κινηματογραφικού Νόμου, την στιγμή που το Υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε πως βρίσκεται στην τελική επεξεργασία του νομοσχεδίου και θα τεθεί προς διαβούλευση τον Φεβρουάριο. Προς τι λοιπόν η νέα αποχή ?
Πώς γίνετε ταινίες που έχουν χρηματοδοτηθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό μέσω του Κέντρου Κινηματογράφου και της ΕΡΤ με σκοπό να παρουσιαστούν στο Ελληνικό κοινό να απέχουν από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου ?
Η ίδια ομάδα μάλιστα δημιουργεί μια Ακαδημία που θα απονέμει Κινηματογραφικά Βραβεία κλειστή και ελεγχόμενη από λίγους αποκλείοντας και απαξιώνοντας επώνυμους και βραβευμένους δημιουργούς από την συμμετοχή στην κρίση των βραβείων. Η Ακαδημία αυτή θα απονέμει βραβεία στην Αθήνα κόντρα στον θεσμό των Κρατικών Βραβείων ποιότητας που γίνονται εδώ και χρόνια στην Θεσσαλονίκη.
Γι αυτό λοιπόν η απόφαση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου και του Δ.Σ να παραχωρήσουν τους χώρους του φεστιβάλ σε αυτούς που το υπονομεύουν μας βρίσκει αντίθετους την στιγμή μάλιστα που η πλήρης παρουσία του στην Θεσσαλονίκη αμφισβητείται .
Η δημιουργία ενός νέου νόμου για τον Κινηματογράφο είναι αίτημα όλων μας και για το λόγω αυτό όλοι οι Κινηματογραφικοί φορείς υπέβαλαν την ολοκληρωμένη πρόταση τους πάνω στον εκσυγχρονισμό του νόμου της αείμνηστης Μελίνας για τον Νέο Κινηματογραφικό Νομό στο Υπουργείο Πολιτισμού. Οι Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη μέχρι σήμερα δεν έχουν έτοιμη καμία πρόταση δική τους για τον Νόμο
Καταγγέλλουμε τη Διοίκηση της ΕΡΤ-3 που με το πολιτιστικό της ραδιόφωνο 9,58 είναι ο μοναδικός χορηγός επικοινωνίας της ομάδας αυτής που υποβαθμίζει τους θεσμούς της πόλης.
Εμείς οι Κινηματογραφιστές της Βόρειας Ελλάδας καλούμε τους δημιουργούς και το κοινό της Θεσσαλονίκης να στηρίξουν το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης με την συμμετοχή τους.
Σκηνοθέτες της Θεσσαλονίκης μελοι της Ε.Ε.Σ
Θεσσαλονίκη 21-1-2010
Η Τριμελής Επιτροπή
Στέργιος Μήτας
Κώστας Εφραιμίδης
Γιώργος Κεραμιδιώτης
e-mail ees@otenet.gr
Θεωρώ ότι όλες οι κινήσεις που έγιναν κάνουν κακό στη χώρα και στον κινηματογράφο. Οι ίδιοι άνθρωποι που πάιρνουν τα χρήματα του κράτους και απολαμβάνουν της βοήθειας του τόσα χρόνια (και το 2009) δεν είστε;
Οταν αποκτήσετε προιον αξιοποιήσιμο οικονομικά και όταν οι ταινίες σας βγάζουν τα έξοδά τους και παράγουν κέρδος στην ελεύθερη διανομή, τότε να είστε περήφανοι για αυτό που κάνετε. Τότε θα σας χρηματοδοτήσω και εγώ, όχι μόνο το κράτος.
Και απο πότε οι ταινίες χρειάζονται 350,000 ευρώ για να ξεκινήσουν; Και γιατί να το πληρώσω ως φορολογούμενος; Μισό εκατομμύριο USD περίπου και σε τι οδηγεί; Πόσο πουλάει και πού; Μισό μύριο σήμερα είναι χρήματα. Μηπως πρέπει επιτέλους να ανακαλύψετε τα ψηφιακά μέσα και να μειώσετε το κόστος όπως κάνουν σε άλλες χώρες; Στην Ελλάδα ζούμε. Μήπως πρέπει να χρησιμοποιήσετε και κανέναν ηθοποιό που δεν παίζει στην τηλεόραση; Μήπως να κοιτάξουμε και λίγο το ταλαίπωρο το σενάριο που μπορεί να κάνει πολλά με μικρό κόστος; Το production value μας μάρανε; Όταν το 95% των σεναρίων είναι πολύ κακά, αυτό φτάνει να με κρατήσει έξω απο την αίθουσα και 250,000 απο το Κέντρο δε 8α με βάλουν μέσα.
Τα φορολογικά κίνητρα είναι το πρόβλημα; Η αγορά είναι μικρή. Με διανομείς δε μιλάτε; Προσαρμόστε το κόστος. Και στην παραγωγή και τα logistics της διανομής θα ακολουθήσουν. Γιατί πρέπει να γυρίζουμε στην Ελλάδα την ταινία με μηδέν μέλλον με below the line cost αμερικάνικης μικρής παραγωγής; Είναι λογικό; Το κράτος θα το λύσει και αυτό; Το λενε show business γιατί είναι business. Κάντε το business επιτέλους.
Dear Administrator,
Many thanks for your kind reply – allow me to ask “who is Mr. Boulmitis?” Since “there were no other candidates’ as you mention, then how come he has been “elected”? (!) As I see from imdb he has only directed videos and two features… and was put… head of your Academy? (!) Hope I’m mistaken! Thanks for the info anyway. R
Dear friend, it is true that Tasos has only directed two features, but what has made him so popular, accepted, and loved by the general public is that his second film “Touch of Spice” , which hit a chord in people’s hearts regarding the Greek community of Instanbul, was hugely successful, beating the greatest until then box office hit Titanic, by making 1.500.000 tickets in Greece (when 200,000 tickets is a dream senario for any film production). Besides that Tasos is (in my opinion) a very nice man of a polite and civilised disposition, who has participated in the so called “Gavras-committee” that prepared a proposal for a film-law (not yet voted), and may prove a serious interlocutor in any debate with the ministry.
Dear Administrator,
Thank you for your kind response. I wish you, the FoG members, Mr. Boulmetis and the Academy every success to your vital and creative endeavors. Kind regards, Rose.